Geweest

La parata bizarra

La parata bizzarra bannerNa zo'n veertig jaar in het Nederlandse popcircuit gewerkt te hebben, besloot Frank van der Meijden zich op de kunst te storten. De tableaus die hij maakt van gebruikte materialen geven zijn visie op de zich steeds herhalende geschiedenis. Ruw en onvolledig. Zijn negen meter lange object La parata bizarra is in het Gorcums Museum te zien van 23 september t/m 23 oktober 2016 samen met een aantal andere objecten.

 

Doe Maar en Bløf
De in Gorinchem wonende Frank van der Meijden (Rotterdam, 1946) heeft een leven in de entertainmentwereld achter de rug. Hij was manager van de succesvolste Nederlandstalige popgroepen ooit: Doe Maar en Bløf.

 

Barbies en heiligenbeelden...

La parata bizzarra klein

Barbiepoppen
Ooit maakte hij als huwelijkscadeau voor vrienden een kijkdoos, waarbij hij gebruik maakte van oud speelgoed. Toen hij de gelegenheid kreeg van zijn oude dag te genieten, stortte hij zich vol energie op een hobby, die al snel uitgroeide tot een levenswerk. Hij ging taferelen maken van gebruikte materialen. Daarin speelden Barbiepoppen een essentiële rol. Van der Meijden vertelt verhalen met voorwerpen die een verleden hebben.

 

Nieuwe context
Van der Meijden maakt beeldverhalen met voorwerpen die normaal gesproken voor andere doeleinden gebruikt worden. Barbies en heiligenbeelden, action men en beeldjes van porselein, kunstbloemen en sierraden etc. etc. In veel gevallen gebruikt hij in één beeld verschillende elementen door elkaar heen. Al deze elementen worden bewerkt en gecombineerd met verf, lijm, dingen uit de natuur, stoffen, touw etc. Hij plaatst ze in een nieuwe context en vertelt daarmee zijn eigen verhaal. Vaak maatschappijkritisch, over de hebzucht van mensen, over de dogma’s van kerken, of over het wegkijken bij zinloos geweld. Maar ook over de keerzijde. Over liefde, over vriendschap.

 

Negen taferelen
Hij houdt van kitsch, maar sluit aan bij de kunstgeschiedenis. Een goed voorbeeld is La Parata Bizarra, zoals ook de mini-expositie in het Gorcums Museum heet. Het is de titel van een werk in negen taferelen, elk een meter lang. Het is opgebouwd met Barbies en ander speelgoed en toch doet het denken aan een wandsculptuur uit de Renaissance. Het gaat over de geschiedenis van de Westerse samenleving, maar niet zonder de relativerende knipoog van Van der Meijden. Hij shopt in de kunstgeschiedenis, de kitsch en de populaire cultuur. Zo samplet hij zijn beelden bij elkaar. Hij is een op en top kunstenaar, die componeert als een popmuzikant.